منبع این اطلاعات مدیر توریانی ویراستار مدیر کاروانی

مقدمه:

از آنجایی که بالاشهر سرسبزن و جایی خوب برای تفریح و گردشن بیشتر باندهای جوانان و باندهایی که یک روز در هفته و یا هر چند وقت یکبار گشت میرن و کهره می سن و کباب میزنند از روستاهای دور و نزدیک بخصوص در موستوم زمستان که شرایط برای رفتن به دریا و جاهای دور مناسب نیست باغ های بالاشهر را برای اتراق برمیگزینند و چادری زده و مشغول خوشگذرانی و تفریح میشوند البته لازم به گفتنه این مقدمات نهسته و هر کس اهل جزیره بشه افهمه که باغ های بین کوشه توریان و رمکان و باغ های بین توریان و کاروان که همان خرگوشی نام دارد و باغ ها و مکانهای زیادی از جمله خواجه مرادی٬ جونگون ٬ آبشار سلبیناز و دره ی سرسبز مشیران و همچنین باغ غل بانی و ....... چقدر جای خوبیست !!

اما باند عظیمی متشکل از جوانان هلر که خدافهمه بلکه نزیک به ۲۰ نفر وودن چند سال پیش اتن به صحرایی واقع در توریان و مشغول شادمانی و تفریح اَوُن. همه چیز واگر خو شواده:

آمپلی فایر ٬عُرک٬ دُهُل٬ کَسِرت٬ گیتار٬ میگرفون٬ نمیدونم بلندگو

عینه که سر عیش هوندن .

یکتا مکینه برق هم همراه خو شواده (نه مه گنوغوم ! خا اگه

 مکینه برق نبشه چطور دستگاهونیشُن کار اکن)

اما آن طرف ماجرا سه تا چوک فضول و تُخس توریانی که سه پشت

با کهنه موتوری به نام جتو ۱۲۵ پچ پچ غلنگ غلنگ واخاک دود نکردنن

که خدافهمه ٬ هر کس آخر نیشت جیمه خو بگو تاوش هوده که لوک

از عایل میشه ! دارن چرخ میزنن توی صحرا و... 

و حالا ماجرا از زبان چوکن مال توریان (اسمها مستعار است٪)

یک ذره از این داستان دروغ نیست

خالد: اَمشاو برنامه چن؟

احمه: شاگو هلریون گشت هوندن مهرغ مال...

مصاله: پَه بریم به گردیشُن نه

ماجرا از زبان خالد:

واگر اَحمه وُ مصاله دور مازه داخه صحرا٬ مودی که

صدا اُرگ وُ چاکُ دُهُل نوودنن ٬ موگو برم نگاه بکنیم  که

چه خبرن! یَک اِستاکویه موتور بند موکه و نیشتیم پشت

تُمبَه زَفت به خو موگه که هُلریون نگینن به ما . احمه

اگو بَاااااااااااا اگینی شاو جمعه ایتاری ایشُن چه نکرن

مه اُمگو اَفهمی چن چوکن ! اَتِوی وا ترس به ایشُن

هُدِم؟ شُگو چه اَکُنی؟ اُمگو شما دید بیگیری نگاه بکنی

که چه کارُن در اتارُم الان

رفتُم مکینه بَرکیشُن بند اومکه ٬ تا بند وو دستگاهونیشُن

 از کار کَفت چراغُن بند وو . مه فوری مثل تیر هوندوم

 پهلی مصاله شُن امگو اِدی چه کارُن در اُموا

همی مَند نوو که گپ بیزینیم که خانه خمیرُن دوگیری

مکینه برک چالی شوکه . یکبار علی اَگو مه اَرَم. رفت بند

اهکه وُ مثل موشک پشتا هُند. آلا هُلریون کَفتَن نَجُن خو

همه جا تاریک ووده مثل گور. یکتا اَگو نکند جنی چیزی

آمده و سعی در نابسامانی اوضاع را دارد؟ یک نفه اگو

حال بروید و مکینه را روشن کنید و از سالم بودن مکینه

مطلع گردیده و نزد ما بازگردید. رفتِن و مکینه روشن

شوکه. مصاله اگو نگاه بکنی که مه چه کارُن در اتارُم

ررررررفت نزیک واعیشُن که مه وا دل خُ اُمگو خدا به عی

چه اَشوه بکن؟!  آلا اَگینن به عی ! خبر ما وو که مکینه

روشنن ولی چراغ و دستگاهُن خاموش وود .

مصاله پرید پشت تُمبه مثل تمبولک اُمگو چتکه مکینه

روشنن خُ . اگو سیم مال مکینه قطع اُمکه

هرچه هُلریون زاغ شُدا : که که ایجان ؟ در بیی ما به شما

داریم میگینیم . مه اُمگو نَکه گول بخوری که ایشُن الکی

نگوتَن ناگینن به خومو. دگه ۱۰ دقیقه طول اهدا تا سیم

جُن شوکرد. چند نفر شوگو بلکه جن است! بس است.

چاک و چمک را رها کرده و مشغول کار دیگر شوید.

اما دوباره شروع شوکه به چاک و چمک و اُرگ زدن.

مصاله اگو فایده اِهنین باید یک کاره اساسی بکنیم تا

دلیشُن بترکه  نیشتیم نقشه مُورخت که هر سُ نفر

 لخت وشیم و حَدّه سرعت دو بکنیم به طرفیشُن و

نگاهیشُن نکنیم فقط رد بشیم بعد دور بیزینیم پهلو

لباسُن خو  و فرار بکنیم

یعنه باور ناکنی اَگه دروغ اَدَم بری از خُشُن بپرسی

وَختِه دو مُکَن به طرفیشُن یک نفر از جاخو تَکُن نَهخَرد

همه مثل بت عینه که جند اگینن خشک وودِن یکتا چوک

مه وا چم خو اُمدی که غش اهکه به زمین کَفت . ما هم

وا همی سرعت بدون اینکه ووستیم رد وودیم.

هوندیم لباسُن نه گر خُ موکرد . باور ناکنی همو هلریون

که مثل پروک آتش شاکه اول . شاکه چمک و شاخوند

شعر بندری از این رو به اون روو وودن . دستگاهُن خو

بند شوکه نیشتن مولود شُخُن

شما یک لحظه تجسم بکنی  مولود شاخُند که ما 

ماکه خنده که گمیز نه جُن خو سو مُدا